Hayat...
Korkuyorum senden,
Başına buyrukluğundan,söz geçmezliğinden
Karanlığından...
Yalancı mutluluklarından,
Sevginden,nefretinden...
Ya çek ellerini yakamdan,
Ya da beni al buralardan...
Korkmak ve nefes almak arasında
Seçim yapamıyorum...
Yaşamak ve sevmek mi,
Korkmak ve kaçmak mı.
Ya bir yol göster,
Ya da gidelim buralardan...
Yeni bir gün başlarken
Korunaksız menekşe kokan ,
Bir kadın ...
Ya da salına salına tırmanan
Bir ağaç kurdu geçer
Gözlerimin önünden .
Eğilip bir taş alırım yerden
Fırlatıp atarım peşi sıra
Tekmelerim kaldırımları
Kötü kötü şeyler gelir aklıma
İsmini ansam okyanus
Ne bir sandal gelir ...
Ne de bir gemi...
Hangi susuşun yorumunu yapabilir
Bu eğreti hayat
Hangi özlemi gözden alıp
Cümle kurabilir ki...
Yapraklar dökülürken ağaçlardan
Birer birer,
Sevmeyi ve sevilmeyi özleyeceğiz
Diyorlar sessizce,
Ve her kopuşların da kendi topraklarından
Sevgi sonsuzluğundan da bir yaprak kopuyor
Böylece;
Yeni doğanlar da sevgiyi yeşertmek için...
Hayatı anlamak ayrıca,
Bir rüzgarın ardında...
Sokaklara bakıyorum
Ta ki uyanana kadar
Etrafımda kimseler vardı
Anlatım bozukluğumdan kopan...
Yokluk...
Alışması zor,
İdrak etmesi imkansız olan...
Olmayanın "artık" olmadığını anlamak gibi
Bakakalmak gibi etrafa
Şaşırmak ya da üzülmek
Gibi değil.
Bir Sonraki sayfaya geçmek gibi
Tamamen.
Üzüntüleri barındıran gerçekliğin
Yüzünde bıraktığı soğukluk
Ve hayatın ta kendisi.
Tüm çıkpaklığıyla karşında.
Ardında ise
Bir zamanların geleceği
Yanılsamalardır hayatın özü.
Ta ki diğer noktada ki gerçekliği görene
Ve gülümsemeni takınana kadar
Işıldayan gözlerinle...
Hissedilen gerçekler
Ya da düşünsel öğeler
Hiçbiri ya da hepsi
Manalar deryasında
İfade ediyor mu kendini?
Yaşanılan ya da yaşanılacakları
Sadece bir umut oluyor
İnsanı bağlayan
Hayata...
