les reveries du promeneur solitaire

Gözlerini kapattığında bir vakit
Güz yaprakları düştü, sevdam dağıldı
Bir bulut indi şehrin üzerine
Uzaklar seni çağırdı, bu felaketimdi
Güz yağmurları yağıyordu sessizce
Geceye yıldızlarını saçıyordu bir el
Sevdalılardan başka gören olmadı
Uzandım sana doğru, bir çiçeği koklar gibi
Açacağın anı bekledim göz kapaklarının
Kipriklerinin kırpıştığını farzettim
Bir ihtimal yüzün dönecekti bana
Eski günlerden bakacaktı gözlerime
Yıldızlar düştü yağmur sularını içmiş
Karanlık saçlarında ışıl ışıllardı
Gece kelebekleri dönüyordu başında
Sonra dökülen kanatlarında damla damla
Hüznün çiçeklerinin kokusunu taşıyordu
Gitme diyordum sadece sana
Gitme..uzaklarımda bir şehir değil bu
Ha dediğimde gelemem, dayanamam da..
Her ayak sesin de sensin desem
Her çalan kapıya koşsam..
Ellerim pencerenin pervazında
Sokağa baksam karanlıklar da
Sonra yağmurlar da çıksam
Perişan ayaklarımla yürüsem
En kuytusunda zamanın..
Sana gelincikler toplasam
Yokluğuna, getirebilir miyim
Suskunluğum,
Burdan ötelere taşır beni
Bir daha böyle,
Konuşamam...