les reveries du promeneur solitaire

Öyle anlar vardır ki anlatılmaz, hissedilir.

Mutluluk gibi, sevgi gibi.

Sadece yaşarsın

Öyle ki, kelimeler kifayetsiz kalır anlatmaya,

Ya da bulamazsın mutluluğu anlatacak kelimeyi

Anlatmaya çalışırsın ama beceremezsin.

Denersin, saçma gelir başkasına

Bir kuş kondu yüreğime, aldı uçurdu beni, pırpır etti yüreğim

Sen de anlamadın dimi?

Yine bazı anlar vardır ki, onlar da anlatılmaz

Ayrılık gibi, yalnızlık gibi.

Kime ne anlatabilirsin,

Kimi boşver unut der, kimi zamanla geçer

Ne anlarlar ki

Sen yaşamışsın sen hissetmişsin

Bir ara anlatmaya çalışırsın yine beceremezsin.

Bir kor düştü yüreğime

Boğazım düğümlendi, yaktı kavurdu beni.

Acısını ruhumda hissettim...

Yine anlamadın di mi? çünkü anlatamadım.

Tek kişilik gösteri gibi, ben oynadım

Sen seyrettin...

Sen...

Sen düşünselliğimin sevgilisi

Sen, gönlümüm krizantem çiçeği

Sen, özlemimin kraliçesi

Seni ben gibi seviyorum inanmıyor musun?