les reveries du promeneur solitaire

mevsimler gibiyiz...çoğu zaman...
renkler arasında,
dolanırız durmaksızın…..
bir yeşile
bir sarıya döneriz
araya çıplaklığı alarak...
ayların kurgusudur
algımız...
farkında olmadan,
mavi
takılırız kimi zaman...
dışlayıp kurguyu...

bir de bedenimiz,
düşünden hemen önce...
aynı renkte ısınıp,
aynı renkte üşümeye başlarız...

duygu kasırgaya döner,
maviye geldiğinde...zaman...

yaşanmışlıklarla...

yaşanamamışlıklar...
onlar,
bahar yorgunluğudur biraz...
sonbahardaki hüzne yakın...
ve
nisanı kovalarken eylül...
hani,
dönmeye başladığında başımız...
kavak yellerinde belki...