les reveries du promeneur solitaire

Gün batmış,
Yer gök sararmış,
Mevsim sonbahar.
Hazan geldi yine hazan...
Ölüm sesizliğinde solmuş zaman
Gayesiz yolcular nereye gider?
Bu loş akşamın kızıllığında
Kuşlar ötüşür nereye gider?
Bu ıssız gecenin karanlığında.
Penceremin önünde dünü aradım.
Mazide kaldı solgun hatıralarım
Koca bir ömür nasılda geçmiş,
Deli rüzgarlar savurmuş,
Toyluğumun hoyrat günlerini.
Ayaklar altında ümitler şimdi
Dökülen kuru yapraklar gibi.
Hazan yalnız sen anlarsın beni
Sitemim sanadır "peri"
Görünce tanır mısın bilmem ki ?
Çok geciktin,saçlarım daha ak şimdi.
Gel artık karartma solan gençliğimi.
Yazları da gördüm kışları da
Bilirsin hep uzak kaldım baharlara
Ben sana aşıktım yani hazana
Dinle hazanı efkarımı söylesin sana.
Bir şiir yaz yağmur yağarken ince ince
Olgunlaşır duygular hazan gelince
Yapraklar dökülünce
Bekliyorum hazanda tohumlar ekilince.