les reveries du promeneur solitaire

Hepimiz istemediğimiz veya sevmediğimiz bir durum olduğunda bunun hemen bitmesini,durumun istediğimiz gibi olmasını istedir değil mi? Peki bunun gerçekleşmesi bize ne kazandırır veya ne kaybettirir bunu hiç düşündünüz mü? Bende düşünmezdim aslında, ne de olsa bizi bekleyen güzelliklerden, istediğimiz şeylerden kim kuşku duyabilir ki? Sanırım şu an itibariyle ben bu kuşkucular kesimine kendimi dahil ediyorum. Güneşi hasretle bekleyen ben; meğer kendi güneşinin batışına yetişecekmiş. Evet elimde bir güneş var ama batmaya çalan. Tıpkı bitmeye yakın ömür gibi; kendini baharında sanarken meğer sen kışına kavuşmuşsun bile. Güneşin batışı hep güzeldir değil mi? Peki ya kendi güneşinizin batışı? Yağmurların kıymetini bilmek lazım çünkü güneşin ne yöne baktığını en iyi onlar gizliyor…