les reveries du promeneur solitaire

Bir deniz feneri gibi...
Zamandan bağımsız yalnızlık
Dalga seslerinden oluşan
Fısıltılarla dolu...
Sorgularken hayatı
Etrafa bakan
Hiçbir şeyin görmeyip
Her şeyin görüldüğü,
Bucaksız mavilerin
Gece karanlığıyla kardeş olduğu
Umarsız fırtınaların zaman zaman
Üzerinden geçtiği
İnsanların uzaktan bakıp bakıp
Asla "gel" demediği...
Hep orda olurken
Nerde olmak istediği
Önemsenmeyen...
Issızlığı kendisinden değil
Zincirlerinden olan,
Kırmak için çabaladıkça dolanan...
Uzaklarda ararken kendini
Yakınlarda bile bulamayan...
Bir deniz feneri gibi...